225. 5-6 روز شمال

19 یا 20 مرداد عروسی مولود بود و باید میرفتیم شیراز ولی اصلا دوست نداشتم برم:دی کلا با عروسی مشکل دارم و خوشم نمیاد ولی این چند تا دلیل دیگه هم داشت! راهش بسیار دور بود و گرمای زیاد ... مرضیه اونجا بود و بخاطر رفتارای بدش نمیخواستم ببینمش - یا در حقیقت ببینتت:دی - و اینکه نمیخواستم جوری بشه که ساعت خوابت بهم بریزه و باز اذیت بشی ... دیگه مریض هم که شدی بهونه دستمون داد و نرفتیم:) ولی به مرتضی گفتم مرخصی بگیر که بریم مسافرت ... چند تا پیشنهاد هم داشتیم مث خاله مهسا و خاله لیلا و بچه های خاله زری مرتضی که این آخری بیشتر خوشایندمون بود چون بسیار خوش سفرن و باهاشون به آدم خوش میگذره ... خلاصه که چهارشنبه عصری راه افتادیم سمت بیشه کلا که ویلاشون اونجا بود ... منیژه اینا صبح رفته بودن و مرتضی اینا بعد از ما میومدن ... ترافیک هم دم امامزاده هاشم بود و بعدش روون تر بود ولی بهرحال رفتیم و بسیار خوش گذشت ... کلی آتیش سوزوندی و دلبری کردی :)

اتفاقات بامزه ای هم افتاده بود اونجا که کلی شادمون کرد :دی اولیش اینکه موقعی که منیژه اینا رفته بودن کسی تو ویلا بوده! جاری همسایه که کلید داشته!!! مرد آورده بود خونه ی اینا :)) بعد بامزه جاریهای دیگه بود که میومدن میخواستن فضولی کنن ببینن طرف کی بوده:)) جاری بزرگه اومده بود میگفت من به محبوب گفتم دو تا بوس و یه بغل این حرفا رو نداره که رفتی خونه ی حاجی! میومدی تو انباری ما یا مادرشوهر :))))))))))) بعد یارو که داشته میرفته مهسا میگفت هی با جدیت میگفت بخدا ما اومده بودیم ببینیم:)))))) اینا سوژه های ما در این چند روز بود:دی همه ی ملحفه ها رو هم جمع کردیم و میگفتیم اصغرآقاییه:)) باید شسته بشه:)) حالا اصغر آقا که نمیدونیم اسمش چی هست! هم اصلا اومده بود ببینه کاری به چیزی نداشت طفلی:))))))

صبحها از خواب که پامیشدی با جدیت نگاهشون میکردی میگفتی اِِِِ! انگار تعجب میکردی که چرا هنوز همه با همیم:)) 

الهه شدیدا احساس وظیفه میکرد که تو رو راه ببره:) بهش میگفتیم خاله پشتکار:) همچین با جدیت دستت رو میگرفت و قدم رو میرفتین که سرگیجه میگرفت:)) 

آواهای بیشتری یاد گرفتی:*

یاد گرفتی هرچیزی رو بذاری تو دهن یکی دیگه و از اونجا شروع شد که عمو مرتضی وقتی اومدی قند رو بذاری دهن خودت گفت بذار تو دهن من و تا یه قندون رو نکردی تو حلقش بیخیالش نشدی:))

تو راه برگشت انقدر به من بیسکوییت دادی که خودت گشنه موندی:))

از دریا میترسیدی! 

علیرضا گوشی میذاشت تو گوشش برای آهنگ گوش کردن و تا هدست رو روی زمین میدی میکردی تو گوشت قربونت برم :* تازه از صداشم میترسیدی:))

شدیدا به آرزو علاقمند شده بودی و تا میدیدش نیشت باز میشد و میپریدی بغلش:*

دیگه که خلاصه روزهای خوبی داشتیم پریشب اومدیم برگردیم تا نارنجستان هم اومدیم ولی ترافیک بود و دور زدیم و بالاخره دیروز عصری اومدیم ... از اونور هم خاله زری اینا رفتن شیراز و اصلا بهشون خوش نگذشت:دی 

آهان اسمت رو هم هرکس یه چیزی میگفت:)) حسین آقا میگفت آمیتوس:)) عباس آقا میگفت آرامیس:)) اونم گاها یادش میرفت میگفت من اصن بهش میگم عسل:))

دیگه همین دیگه! عکس هم فعلا ندارم چون خونه ی مامانی ایناییم:) راستی فردا تولدمه:) تولدم مبارک :))